Ankündigung Griechisch

Καλωσορίσατε!
Η μετάφραση των σημαντικότερων τμημάτων της ιστοσελίδας του Γερμανικού Αρχείου Καμπαρέ θα ξεκινήσει το 2018. Προς τα παρόν σας παρουσιάζουμε μια σύντομη πληροφόρηση:

Πληροφορίες ιδιωτικού απορρήτου

Γερμανικό Αρχείο Καμπαρέ
Κέντρο τεκμηρίωσης και αρχειοθέτησης γερμανόφωνης σάτιρας

Από το 1961

 

Στόχος

Το καμπαρέ ως θεατρική μορφή σάτιρας, το λογοτεχνικό, πολιτικό και φιλοσοφικό του περιεχόμενο συνιστούν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος αυτής της τεκμηρίωσης, η συνεχής συλλογή και επιστημονική αξιοποίηση των ποικίλων  μορφών του είναι ο κεντρικός στόχος του Γερμανικού Αρχείου Καμπαρέ.

Κάθε μέρα επεξεργαζόμαστε αιτήσεις, οι δε χρήστες μας  προέρχονται από όλα τα μέρη του κόσμου. Το αρχείο λειτουργεί κυρίως ως  ερευνητικό κέντρο και πηγή για μελέτες, διδακτορικές διατριβές και διπλωματικές εργασίες στις επιστήμες της λογοτεχνίας, του θεάτρου, των μέσων ενημέρωσης, της μουσικής, της γλωσσολογίας, την κοινωνιολογίας, της επικοινωνίας και της πολιτικής.
Το αρχείο διοργανώνει τακτικά εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Γερμανίας. Μέχρι στιγμής έχει ταξιδέψει στην Ελβετία, το Λουξεμβούργο, το Ισραήλ, την Ιαπωνία, Πολωνία, Ουγγαρία και Αυστραλία. Η αποτελούμενη από έξι μέρη σειρά 100 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΜΠΑΡΕ εγκαινιάστηκε στην Ακαδημία των Τεχνών στο Βερολίνο. Με την ευκαιρία της εθνικής γερμανικής επετείου διοργανώθηκε υπό την αρμοδιότητα του προέδρου του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου μια έκτακτη έκθεση με θέμα την «Ιστορία των δύο Γερμανιών υπό το πρίσμα της πολιτικής επιθεώρησης», χώρια στην ειρωνεία, μαζί στο γέλιο.

Πολιτιστικό ίδρυμα

Περισσότερες από ογδόντα παρακαταθήκες καλλιτεχνικών αρχείων και υλικό για περισσότερα από ογδόντα χιλιάδες  ονόματα της ιστορίας του καμπαρέ και των ιστορικών του προδρόμων συνθέτουν το βασικό απόθεμα του Γερμανικού Αρχείου Καμπαρέ. Ξεκίνησε το 1961 ως ιδιωτική συλλογή με ιδρυτή τον Reinhard Hippen, η οποία πέρασε το 1989 στην ιδιοκτησία του δήμου Mainz , αρχικά ως εξαρτώμενο ίδρυμα. Από τότε το αρχείο εξελίχθηκε υπό την διεύθυνση του Jürgen Kessler σε πολιτιστικό ίδρυμα με διάφορους οργανισμούς ως φορείς και αφού αναγνωρίστηκε η εθνική του σημασία, επιχορηγείται από το 1999 από τον  Εκπρόσωπο της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης για τον Πολιτισμό και τα Μέσα Ενημέρωσης Το 2004 ακολούθησε η μετακόμιση στο ιστορικό κτίριο «Proviant-Magazin» της πόλης Mainz.

Η συλλογή Bernburg

Στο δεύτερο μέρος της εγκατάστασης στο Bernburg an der Saale, στο κτίριο Christiansbau δίπλα στον πύργο Eulenspiegel, συγκεντρώνεται και αρχειοθετείται με εθνική και δημοτική υποστήριξη από το φθινόπωρο του 2004  η ιστορία του ανατολικογερμανικού καμπαρέ.

Αστέρες της σάτιρας

Και οι δύο εγκαταστάσεις του αρχείου μας θυμίζουν στα πλαίσια της μουσειακής τους διαμόρφωσης τα μεγάλα ονόματα του καμπαρέ του εικοστού αιώνα και παρουσιάζουν σε μόνιμες εκθέσεις τους αστέρες της σάτιρας. Στο μεν Mainz οι «αθάνατοι» της ιστορίας της επιθεώρησης μνημονεύονται σε ένα «Walk of Fame» που βρίσκεται ανάμεσα στο  Proviant-Magazin και το θέατρο Forum, ενώ στο Bernburg η παρουσίαση γίνεται στους τοίχους μέσα στο Hall of Fame του μουσείου.

Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στο:

DEUTSCHES KABARETTARCHIV
Proviant-Magazin
Είσοδος: Neue Universitätsstraße 2, 55116 Mainz am Rhein

(06131) 144730 Telefax 231675
Email: archiv@kabarett.de
Internet: www.kabarett.de
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Παρασκευή 9 π.μ. έως 4.30 μ.μ., Παρασκευή έως 2 μ.μ.

DEUTSCHES KABARETTARCHIV
Bernburger Sammlung
(Συλλογή Bernburg)

Schloss Bernburg, Christianbau, 06406 Bernburg an der Saale
(03471) τηλέφωνο 621754 φαξ 622271
Email: bernburg@kabarettarchiv.de
Internet: www.kabarettarchiv.de
Ώρες λειτουργίας: Τετάρτη έως Παρασκευή από τις 9 π.μ. έως τις 4 μ.μ.

To 2018 συμπληρώνονται 80 χρόνια από την «Νύχτα των Κρυστάλλων», όπως ευφημιστικά ονομάστηκε η νύχτα της 10ης Νοεμβρίου  του 1938. Την ίδια χρονιά συμπληρώνονται 85 χρόνια από την 10η Μάϊου του 1933, την ημέρα που ρίχτηκαν τα βιβλία στην πυρά, πρώτα στο Βερολίνο και κατόπιν και σε άλλα μέρη, όπως στο Mainz στις 23 Ιουνίου.
Την εικόνα του πολιτικού-λογοτεχνικού καμπαρέ στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής περιγράφει ο Sebastian Haffner στα μετά τον θάνατό του δημοσιευμένα απομνημονεύματά του: « Η ιστορία ενός Γερμανού»:…..περισσότερο

 

Περάστε μέσα

Σας περιμένω στο ιστορικό Proviant-Magazin στο Mainz και σας υπόσχομαι μια ευχάριστη έκπληξη.  Σε μένα δεν θα βρείτε το κλισέ του σκονισμένου αρχείου. Παρά τη νεαρή μου ηλικία, θα έλεγα ότι είμαι κιόλας υπόδειγμα. Λαμβάνω το θάρρος να παρουσιάσω τον εαυτό μου σε έκταση χιλίων τετραγωνικών μέτρων με την καλαισθησία μουσειακού χώρου. Για σας φυσικά! Εκπληρώνω άλλωστε έναν σκοπό για το δημόσιο πολιτιστικό συμφέρον. Διαφυλάττω ένα ολόκληρο είδος, μια ιδιαίτερη μορφή τέχνης θα λέγαμε! Ο δημιουργός μου με δήλωσε στα βιβλία  με το όνομα «Κέντρο τεκμηρίωσης και αρχειοθέτησης γερμανόφωνης σάτιρας». Αμέσως μετά την άφιξή του στο Mainz το 1961 με βάφτισε περήφανα «Γερμανικό αρχείο καμπαρέ».

Οι συνεργάτριες και οι συνεργάτες μου ασχολούνται από τότε με τις μορφές εμφάνισης της σάτιρας σε διεθνές επίπεδο. Γι’ αυτό κι έχουμε πολύ συχνά επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Τελευταία ήταν εδώ μια φοιτήτρια από την Μόσχα με σκοπό να συγκεντρώσει υλικό από τη δεκαετία του είκοσι για την διδακτορική της διατριβή. Μια καθηγήτρια από την Ιαπωνία ενδιαφερόταν για το καμπαρέ στη εξορία. Μια υποψήφια διδάκτορας από το πανεπιστήμιο του Yale πέρασε κάποτε εννιά μήνες στα βάθη του αρχείου μας, ερευνώντας τον ρόλο του τροβαδούρου το μεσαίωνα ως πρόδρομο του πολιτικού τραγουδοποιού. Τακτικά καταφτάνουν γραπτές αιτήσεις από όλο τον κόσμο που αποδεικνύουν το μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού για τους θησαυρούς μου. Γι’ αυτό άλλωστε έχω ήδη εγκαινιάσει πάνω από εκατό εξήντα εκθέσεις από τις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα μέχρι σήμερα. Μεταξύ άλλων στην Γαλλία, στο Maison Heinrich Heine Cité Universitaire Internationale de Paris: LE MONDE, UN CABARET! Les débuts du cabaret littéraire en Allemagne et en France. Ακολούθησαν εκθέσεις στις πόλεις Montpellier, Toulouse, Lyon, Dijon. Στο γερμανόφωνο χώρο περιοδεύσαμε με την έκθεση «100 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΜΠΑΡΕ» από το Alzey μέχρι τη Ζυρίχη. Η έκθεση δείχνει σε μεγάλο βαθμό αυτά που κρύβω μέσα μου: το καμπαρέ ως είδος θεατρικής τέχνης! Τις μορφές εμφάνισής του. Την ιστορία του. Ειδικά δε την πολιτική-λογοτεχνική επιθεώρηση ως τέχνη που υπηρετεί την ελευθερία και τη δημοκρατία. Και φυσικά τους καλλιτέχνες και τους συγγραφείς του είδους, τις βιογραφίες τους, συχνά γεμάτες θλίψη. Επίσης τη σημασία του καμπαρέ για το ενδιαφερόμενο κοινό σε κάθε εποχή: την Μπελ Επόκ, τη γερμανική αυτοκρατορία, μεταξύ αλλαγής και λογοκρισίας, την εποχή του μεσοπολέμου, μεταξύ δημοκρατίας και δικτατορίας, μιλιταρισμού και φασισμού. Έχει να κάνει με τέχνη επιβίωσης. Σε εξορία εσωτερική και εξορία στα ξένα. Ανάμεσα στα στιλ και την αμφιβολία.  Έχει να κάνει με τον πολιτισμό μας, την αλλαγή του, την εκπαίδευση. Και φυσικά έχει να κάνει με το γέλιο. Το γέλιο τότε και σήμερα. Το γέλιο για τον εαυτό μας και για τους άλλους…..περισσότερο